Ucieczka od życia

Rachel Ward swój debiut literacki miała w 2005 roku, kiedy to jej opowiadanie zdobyło nagrodę na lokalnym Festiwalu Frome w Anglii. Co ciekawe w późniejszym czasie okazało się, że to opowiadanie zmieniło się w pierwszy rozdział książki Numery. Czas uciekać, która jest pierwszym tomem z trylogii Numery. Jak twierdzi sama autorka pisze przede wszystkim powieści dla młodzieży, które czasem przypadają także do gustu starszym czytelnikom.

Jem w wieku siedmiu lat straciła matkę z powodu przedawkowania narkotyków. Od tamtego czasu dziewczyna była przerzucana z jednej rodziny zastępczej do drugiej, zamykając się w sobie, co raz bardziej. Wszystko z powodu tajemnicy, której brzemię dziewczyna musi dźwigać na swoich barkach odkąd pamięta. Jem widzi w oczach ludzi numery, które tak naprawdę oznaczają datę ich śmierci. Dziewczyna stara się poradzić z tą wiedzą na swój sposób, stroniąc od ludzi. Tylko jej szkolnemu znajomemu udaje się przebić przez tą barykadę, a później oboje muszą uciekać z miasta. Jem nawet nie wie, w którym momencie zakochuje się w Pająku. Tylko, co zrobić, kiedy zna się datę jego śmierci? Co wyniknie z tej sytuacji?

Przygodo nadchodzę!

Krzysztof S. Stelmarczyk swój debiut literacki przeżył rok temu, gdy na łamach Fantastyki Wydanie Specjalne, ukazało się jego opowiadanie Wilk, Fuks i Nalewajek: Odrobina szczęścia . W tym roku wyszła natomiast jego debiutancka powieść Crom i uczeń czarnoksiężnika.

Nieco o fabule książki… Crom to rozbrykana, pyskata i bardzo rezolutna dwunastolatka, a jeżeli dodamy do tego fakt, że jej magiczna iskra jest zupełnie inna niż wszystkich dookoła, to otrzymamy mieszankę iście wybuchową.

To właśnie z powodu iskry dziewczynki jej życie ulega drastycznym zmianom. Wszystko zaczyna się w momencie, kiedy jeden z najsilniejszych czarnoksiężników – Darek von Deth; próbuje pozbawić Crom życia. Próbuje wykorzystać do tego celu swojego ucznia po przez manipulację jego umysłem. Jednak nie wszystko idzie po myśli Darka, w wyniku czego to on traci życie, a Crom i Per wychodzą z tego obronną ręką. No może nie do końca, ponieważ chłopak przez długi czas jest na granicy życia i śmierci.

Polowania ciąg dalszy

„Obsydianowe serce cz.2” to kontynuacja wątków rozpoczętych w części pierwszej, gdzie nasi bohaterowie nadal poszukują tajemniczego zwoju. Bardzo szybko wychodzi na jaw, że osób pragnących go odnaleźć jest znacznie więcej niż początkowo przypuszczano, a każda z nich ma własne plany wobec zwoju. Tak, więc nasi bohaterzy nie są nawet blisko, a czasu mają, co raz mniej. Tym bardziej, że wiąże się to z zagrożeniem dla naszego świata, który miałby zmienić się w obsydianową pustynię, na której nie istnieje żadne życie. Nie licząc oczywiście demonicznego potomstwa władcy tej krainy. Ludzie muszą odrzucić, więc swoje uprzedzenia i stanąć razem do walki o ocalenie świata. Żołnierze z magami, magowie z Si, itd. Jednak czy w toku tych wydarzeń jest miejsce na miłość? Kto wygra w tej wojnie? Odpowiedzi na te pytania i wiele innych musicie znaleźć sami w czasie czytanie tejże powieści.

Ludzie potrafią być okrutni

Joe Peters jest nie tylko autorem książki Płacz niemymi łzami, ale także jej głównym bohaterem i narratorem. Oprócz pisania książek, w których zawarł swoje traumatyczne przejścia z dzieciństwa, jest także założycielem fundacji, która wszelkimi sposobami pomaga dzieciom katowanym i molestowanym.

Nieco o fabule książki… Joe miał pięć lat, kiedy na jego oczach zginął jego tata. Dla chłopca było to tym bardziej tragiczne, ponieważ to właśnie ojciec był jego opoką, przy której czuł się bezpiecznie. Po za tym został zmuszony do powrotu, do matki, która od najmłodszych lat znęcała się nad nim i pozostałymi dziećmi. Jednak nic nie mogło go przygotować na gehennę, jaką zgotowała mu jego rodzicielka i jej przyrodni synowie. W wyniku tych tragicznych przeżyć, Joe stał się niemy i od tego momentu jego matka poczuła się bezkarna. Zaczęło dochodzić, więc do co raz drastyczniejszych… postępków i tak do maltretowania doszło także do molestowanie.